Pieter_Heerma_foto

nieuws

Pieter Heerma spreekt op bijeenkomst CDA UH

1 november 2019

Pieter Heerma weet aanwezigen te boeien

Een bijeenkomst van het CDA Utrechtse Heuvelrug van 30 oktober 2019 stond in het teken van de aanwezigheid van Pieter Heerma, fractievoorzitter van het CDA in de Tweede Kamer. Onder een groot gehoor van tegen de honderd aanwezigen, onder wie ook de oud-premier van de Nederlandse Antillen, mevrouw Maria Peters*, gaf hij in een vlotte verschijning, in overhemd met ‘opgestroopte mouwen’, de aanwezigen allereerst ruimte om wat ze op het hart hadden hem voor te leggen. Een “lawine” aan vragen over uiteenlopende relevante politieke onderwerpen volgde. In plaats van een toespraak vooraf, wist hij op boeiende wijze tal van vragen in combinatie te beantwoorden in een gloedvol betoog.

Visie op de overheid

Treffend gaf hij zijn visie op de gehele overheidsorganisatie (landelijk, provinciaal en gemeentelijk). Er is te veel regelgeving en deze is te zeer in detail vanwege misbruik en inefficiëntie. Echter: mensen weten in het algemeen best hoe ze zich in het maatschappelijk verkeer behoorlijk dienen te gedragen. Ook is de markt dominant geworden. Oplossingen voor grote problemen in de samenleving worden zijns inziens gezocht buiten mensen zelf, in marktprikkels en voorschriften vanuit de overheid. Zolang dit gaande is, krijgen mensen in de praktijk niet de kans om er samen uit te komen. Hij noemde in dit verband als voorbeeld de regels in het kader van de Horecawet, waardoor allerlei, vaak gesubsidieerde verenigingen en clubs behoorlijk worden beperkt in hun bestaan. Het glaasje aan de bar wordt door de overheid met argusogen bekeken. Het gevolg is dat burgers aan de ene kant steeds minder vertrouwen in de overheid krijgen. En anderzijds leidt steeds meer argwaan bij de overheid tot meer overheidscontrole. En in de politiek voeren negatieve mensbeelden vaak de boventoon. Wantrouwen en gebrek aan vertrouwen zijn twee kanten van dezelfde medaille, die leiden tot telkens meer regels.

Liberalisme, socialisme en regels

Steeds meer partijen betrachten een soort staatsliberalisme. Ieder voor zich en de overheid voor ons allen. En hoewel meer linkse partijen er soms nog wel op willen vertrouwen dat mensen van goede wil zijn, ontbreekt bij hen vaak het vertrouwen dat mensen het ook daadwerkelijk zelf (of samen) zouden kunnen. De overheid is dan hard nodig om er met regels voor te zorgen dat mensen niet de dupe worden van de situatie of van zichzelf. Maar in de praktijk wordt professionaliteit ondergeschikt gemaakt aan regels en protocollen! In de zorg en het onderwijs bij verpleegkundigen en leraren wordt deskundigheid daaraan ondergeschikt gemaakt! Niet voor niets constateerde de Nationale Ombudsman onlangs dat inmiddels ook de zelfredzame burger verdwaalt en vastloopt in de bureaucratie van de overheid. En door al die regels en overigens ook door het dualisme is een gemeenteraadslid steeds meer op zijn stoel in het raadshuis in plaats van op straat in de ontmoeting met burgers. Heerma gelooft echter wel in de decentralisatie. Het is een kwestie van in samenwerking tussen gemeenten onderling goed beleid maken dat financieel haalbaar en houdbaar is.

Andere onderwerpen

Tegen de stikstofuitstoot en de klimaatbeheersing lopen alle mensen aan. Natura 2000 gebieden schrappen is heel moeilijk. Verplaatsen kan wellicht wel. Het plan waarmee het Kabinet per 1 december aanstaande komt, moet wel een rechterlijke toets kunnen doorstaan. Snelheid en zorgvuldigheid zijn in deze elkaars vijand. Omdat Nederland een klein land is, is de vergelijking met andere, grotere Europese landen niet reëel. Bovendien heeft de Raad van State een hardere norm gesteld, dan waartoe aanvankelijk als norm werd besloten. De Volkshuisvesting is een tweede probleem. De woningbouwcorporaties is het middensegment afgenomen. Het wordt volgens Heerma tijd dat deze weer aan de woningbouwcorporaties wordt teruggegeven. Hij schetste ook de samenleving van nu in ander verband. Vroeger kende men elkaar via de kerk. Door de ontkerkelijking is veel cohesie en aandacht voor elkaar weggevloeid. Er is behoefte aan een nieuw maatschappelijk middenveld. Heerma noemde voorbeelden van zorg- (zie “Austerlitz zorgt”) en energiecorporaties.

Betrokkenheid en gemeenschapszin

Zijns inziens zou je de betrokken burger als uitgangspunt moeten nemen. Die zorgt voor zijn gezin, onderhoudt relaties met vrienden, buren en collega’s, draagt een steentje bij via werk of vrijwilligerswerk en is actief in verenigingen, bij kerken of buurthuizen. De betrokken burger is doordrongen van zijn rechten en plichten in de samenleving. De plicht om rekening met elkaar te houden en zorg te dragen voor de zwakkere, in het besef van normen en waarden. Het idee van wederkerigheid, dat je elkaar nodig hebt om echt iets voor elkaar te krijgen en om die reden een verantwoordelijkheid voor elkaar te hebben, is het fundament van onze samenleving. Maar het is ook de intrinsieke behoefte aan gemeenschapszin, zoals vroeger in de kerk, die juist nu veel wordt gemist. Als we erkennen dat het gemis aan gemeenschapszin een belangrijke verklaring is voor het grote onbehagen van deze tijd, ligt een betere toekomst in het verschiet. In de keuze voor een betrokken samenleving. Een overheid die betrokken burgers in verenigingen, zorgcoöperaties en bij vrijwilligerswerk niet tegenwerkt, maar juist de ruimte biedt. Waar de overheid en de markt weer ten dienste staan aan de samenleving. En normen en waarden leidend zijn. Het herstel van burgerschap en gemeenschapszin vraagt echt om een andere manier van denken: vraag niet wat je land voor jou kan doen, maar wat jij voor het land kan doen, zei Kennedy. Echte vrijheid is niet doen wat je zelf wilt, maar de vrijheid om te kunnen kiezen het goede te doen voor de samenleving.

Lange-termijn-beleid

Ten slotte verwees hij naar de visie 2050 van de regering van Vlaanderen. Ook het CDA wil aan lange- termijn-denken doen en ziet het congres van 9 november aanstaande als een opmaat daartoe.

 

Tekst: Hans van Werven / Nynke van Amerongen-Huizenga [het artikel van Heerma in Trouw van 30 oktober 2019 is in bovenstaande meegenomen]

 

*Maria Liberia-Peters Ze was in de jaren tachtig en negentig tien jaar lang premier van de Nederlandse Antillen. Daarmee is ze de eerste langstzittende vrouwelijke premier binnen het Koninkrijk der Nederlanden  In 1984 werd Maria Liberia Peters een populaire minister-president van de Nederlandse Antillen en was een politiek rolmodel voor vrouwen. Als lid van the Council of Women World Leaders, een wereldwijd netwerk van huidige en voormalige vrouwelijke minister presidenten was ze in Nederland voor de viering van 100 jaar vrouwenkiesrecht.

 

 

 

Twitter

CDAHeuvelrug

Voor wie nog even terug wil lezen waar @PieterHeerma gisteravond over sprak in #Doorn hier zijn opiniestuk. https://twitter.com/pieterheerma/status/1189437537355522050

CDAHeuvelrug

#CDA fractievoorzitter @PieterHeerma in #Doorn in gesprek over oa. de jeugdzorg, onderwijs, agrarische zaken, woningbouw, duurzaamheid, het midden en klein bedrijf en het #CDA appèl.

Agenda

Geen items beschikbaar.